RSS  

زیباترین دریاچه جهان

Caño Cristales اسم یک دریاچه در کلمبیا است که با ۱۰۰ کیلومتر فاصله در Sierra de la Macarena واقع شده است.این دریاچه «دریاچه پنج رنگی» نامیده شده و زیباترین دریاچه جهان به شمار می‌آید؛ چرا که هیچ نظیری برای آن در یبن دریاچه‌های دیگر وجود ندارد. باوجود این در یک دوره کوتاه مدت در سال این دریاچه با رنگهای قرمز، زرد، سبز و آبی تبدیل به دریاچه رنگین کمانی می‌شود.می‌توان گفت این دریاچه میراث بیولوژیکی نوع بشر است.

مراتع کوهستانی ایران بهشت گیاهان دارویی جهان

سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور، مراتع کوهستانی ایران را بهشت گیاهان دارویی جهان و جایگاه اصلی این گیاهان اعلام کردبه گزارش خبرگزاری فارس به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان جنگلها، مراتع و آبخیزداری کشور، توجه جهانی به سمت بهره‌گیری از گیاهان دارویی و در نتیجه کاهش تولید قرص‌، دراژه ، کپسول و ژل‌های درمانگر شیمیایی، بار دیگر دنیای پر تحول ساخت داروهای گیاهی را به فرآورده‌های منابع طبیعی معطوف ساخته است.
کشور ایران به علت شرایط اقلیمی ویژه، داشتن سبزه‌زاران وسیع کوهستانی، طبیعت بکر و خلاق و بالاخره موقعیت ممتاز سرزمینی ژئوبتانیک بدون اغراق در پهنه جهان یکی از معدود کشورهایی است که از صدها نوع گیاه دارویی ممتاز درمانگر برخوردار است.
بر اساس این گزارش، تنوع گیاهی قابل توجه سرزمینی به علت شرایط خاص اقلیمی ، جمهوری اسلامی ایران را به عنوان یک بانک ژنی غنی در پهنه گیتی درآورده است.
بر اساس این گزارش، از دیگر سو با توجه به مصرف گیاهان دارویی در طب سنتی سده‌های گذشته، گستره وسیع مراتع و دیگر سطوح منابع طبیعی کشورمان، سنگ بنای اصلی داروهای گیاهی شناخته‌ می‌شود.بر اساس این گزارش، کتاب قانون ابن سینا یکی از معتبر ترین مکتوب گیاه شناسی دارویی و پزشکی جهان است. این فیلسوف و حکیم ارجمند طب سنتی بهره گیری از گیاهان دارویی را به گونه‌ای مدرن و علمی مطرح ساخته و در رساله بسیار معتبر قانون ابن سینا نام ۵۸۴ گیاه موجود در مراتع و سطوح منابع طبیعی کوهستانی ایران را با خواص درمانی آنها قید کرده است.کتاب مزبور که هنوز در دانشگاه‌های طب اروپا تدریس می‌شود به اعتقاد استادان دانشگاهی قاره مزبور همتا ندارد.چون از اهمیت و ارزش فوق‌العاده‌ای برخوردار است. در این سوی سده تازه میلادی متخصصان گیاه دارویی در لابراتورهای قاره اروپا همان فهرست قدیمی ابن سینا را در ساخت قرص، ژل و دراژه‌های درمانگر گیاهی مد نظر دارند، خواص گیاهی قید شده در طب سنتی شفا هنوز هم اعجاز می‌کنند، خاصه گیاهانی که در بستر رویایی منابع طبیعی ایران پرورش یافتند.

دریاچهٔ سِوان

دریاچهٔ سِوان (به ارمنی Սևանա լիճ (سِوانالیچ) به ترکی گوگچه) دریاچه‌ای در ارمنستان است. این دریاچه و کرانه‌های آن از جاذبه‌های گردشگری ارمنستان بشمار می‌آیند.دریاچه سوان در ۶۰ کیلومتری شمال شرقی ایروان و در استان گغارکونیک قرار دارد. این دریاچه که بزرگ‌ترین دریاچهٔ قفقاز و از بزرگ‌ترین دریاچه‌های کوهستانی آب شیرین در جهان است در بلندای ۱۹۱۶ متری سطح دریا واقع شده است. نام سوان از ریشهٔ اورارتویی سیونا و به معنی «سرزمین دریاچه‌ها» گرفته شده‌است. حدود ۳۶ جویبار به این دریاچه می‌ریزند و تنها رودخانه‌ای که از سوان سرچشمه می‌گیرد رود هِرازدان است.از گردشگاه‌های پیرامون این دریاچه، چشمهٔ آب معدنی دیلیجان و شهرستانی به همین نام است.ماهی قزل‌آلای مشهوری به نام ایشخان (شاهزاده) بومی این دریاچه است.

مشخصات اين خورشيدگرفتگي را در اينجا مطالعه كنيد.

ژئوپارک چيست ؟

ژئوپارک(geopark)، مخفف پارک زمين‌شناسي(Geology Park) مي‌باشد وبه سرزمين‌هايي که پديده‌هاي زمين‌شناسي بي‌همتا و تاريخچه تکامل زمين‌شناسي مشخص دارند گفته مي‌شود. در واقع «ژئوپارک» منطقه‌اي است که در آن ميراث زمين‌شناسي به خوبي و بصورت پايدار حفظ ومديريت مي‌شود. به عبارت ديگر ژئوپارک سرزميني است که يک يا چندجايگاه مهم از نظر علمي(نه تنها زمين شناختي، بلکه باستان‌شناسي، اکولوژيکي يافرهنگي) را در خود جاي داده است.

معرفي يک ژئوپارک بر اساس مواردي همچون تکامل کره زمين، شکل زمين،چشم‌انداز زمين(Natural landscape)، تشکيلات زمين‌شناسي، خاک‌شناسي، کاني‌شناسي،سنگ‌شناسي، فسيل‌شناسي، باستان‌شناسي، ميراث فرهنگي، زيست محيطي و مناطق با ارزش ازنظر گونه‌هاي جانوري و گياهي مي‌باشد.اين مناطق جزئي از يک شبکه جهاني است که بهترين تجارب را بااحترام به حفظ ميراث زمين به اشتراک گذاشته و معيار اصلي آن‌ها، استراتژي توسعه پايدار است.  

ژئوپارک ميراث بجاي مانده ازفعاليت‌هاي طبيعي و بشري در کره زمين است. در اين ميان هر کشوري که از تاريخ کهن وپيچيدگي‌هاي زمين شناختي بيشتري برخوردار باشد، پتانسيل مناسبي را در توسعه ی اين صنعت به همراه خواهد داشت. هدف اصلي از ايجاد ژئوپارك‌ها، حراست وحفاظت از ميراث زمين است كه در معرض صدمات ناشي از فعاليت‌هاي انساني قرار دارد.  

درپاسخ به نياز روز افزون به يک نهاد بين المللي، براي شناخت سرزمين‌هايي که از نظرزمين‌شناختي و علوم زمين جالب توجه هستند، يونسکو طرحي به نام برنامه «شبکه بين‌المللي ژئوپارک» ايجاد نمود. اين شبكه بستري براي تشريك مساعي متخصصين ودست‌اندركاران ميراث زمين خواهد بود. در حال حاضر 25 ژئوپارك در اين شبكه قراردارند. از اين تعداد، 8 ژئوپارك در چين و 17 محدوده در اروپا قرار دارد.اين ژئوپارک‌ها در خصوصيات کلي مشترک مي باشند؛ اما هر کدام درمورد يا موارد خاصي نادر يا منحصر به فرد هستند که باعث تمايز آن ها از ديگر مناطق مي گردد.

يکي ديگر از نتايج اين طرح،گسترش ژئوتوريسم مي‌باشد. ژئوتوريسم در همراهي با اکوتوريسم، پديده‌هاي زمين‌شناسي و زيست‌محيطي را به خدمت آرامش روحي انسان‌هاي کنجکاو در مي‌آورد و آنان را در سفري جذاب، لذت‌بخش و پرخاطره به کشف ناشناخته‌هاي جهان هستي و نزديکي با طبيعت وغوطه‌ور شدن در جاذبه‌هاي طبيعي آفرينش فرا مي‌خواند.

از زماني که يونسکو طرح شبکه بين المللي ژئوپارک را به اجرا درآورد، شاهد آن هستيم که تعداد زيادي از مکان ها در سراسر دنياشناسايي گرديده و به عنوان ژئوپارک معرفي شده اند تا مورد حمايت و حفاظت قرارگيرند. ايران از جمله سرزمين‌هايي است که بدليل تاريخ کهن وتنوع محيط زمين‌شناسي پتانسيل‌هاي فراواني براي معرفي ژئوپارک دارا مي باشدکه بايد مورد توجه قرار گيرد.

ايران بـا وسعـت 1،640،195كيلومتـر مربـع در نيمـه جنـوبي منطقه معتدل شمالي بين '03، °25 و '47، °39 عرضشمالي از خط استوا و '14، °44 و '20، °63 طول خاوري از نصف النهار گرينويچ قراردارد.  

از نظر توپولوژي و مورفولوژي سرزمين ايران فلات نسبتاً مرتفعي است كه در بخش مياني كمربند چين‌خورده آلپ_هيماليا قرار دارد. حدود 90 درصد از خاك كشور در محدوده فلات ايران واقع شده است.ايران در ابتدا جزئي از ابرقاره گندوانا محسوب مي‌شد. باتوجه به سرنوشتي که اين ابرقاره از بدو تشکيل تا امروز داشته است، قطعاتي از آن بتدريج جدا شده، برخي به جنوب اورازيا متصل شده و سرانجام قاره آسيا به شکل فعلي خوددرآمده است. با اين توضيحات، کشور ما در طول دوران‌هاي زمين‌شناسي حوادث بي‌شماري را پشت سر گذاشته است که مطالعه آن‌ها، زمين‌شناسي ايران را تشکيل مي‌دهد(درويش زاده،1370).

از پروتروزوئيك تاكنون تمامي  مراحل زمين‌ساختي مربوط به چرخه ويلسون در ايران رخ داده است و هم اكنون نيز غالب اين مراحل در حال تكوين مي‌باشند؛ از ريفت‌هاي درون قاره‌اي(نظير گسل ده شير) تا منطقه فرو رانش(فرو رانش بقاياي نئوتتيس به زير مكران) و مناطق برخوردقاره- قاره (برخورد ورقه عربستان با ورقه ايران زمين در امتداد گسل اصلي زاگرس). درهر كدام از اين مراحل زمين ساختي محيط ‌هاي ساختاري، ماگمايي، دگرگوني و رسوبي خاصي بوجود آمده‌اند و در هر كدام از اين محيط ها كانسارهاي خاصي تشكيل گرديده‌اند.

از جمله اين چشم‌اندازها مي توان به موارد زير اشاره کرد:

- درياچه ها وچشم‌اندازهاي سواحل

- بيابانها

- قلل و ارتفاعات

- کوه زايي درالبرز و زاگرس منجر به ايجاد چشم اندازهاي شاخصي چون قلل مرتفع، فعاليت‌هاي آتشفشاني و تمرکز بيشترين رويدادهاي حوادث طبيعي و مخاطرات زمين شده است.

- قله دماوند، بلندترين نقطه مياني قوس بزرگ شمالي موسوم به البرز، عظيم ترين مظهرآتشفشاني قديم.

- سرزمين رستم و سيمرغ و ضحاك است که داراي چشمه هاي آبگرم لاريجان، اسك و وانه مي باشد.

- سهند، سبلان و بزمان که از كوه‌هايآتشفشاني با درياچه هاي بسيار زيبا و چشمه‌هاي متعدد آبگرم هستند.

- آب‌هاي گرم معدني

- پديده‌هاي زمين‌شناسي مانند: فرسايش پوست پيازي در بازالت‌هاي دماوند.

- غارها

- الف) غارهاي حاصل از زلزله يا چين‌خوردگي

- ب) غارهاي بادي و يخي

- ج) غارهاي دست كن

- د) غارهاي معروف مانند غار علي صدرهمدان

رود کلرادو

رود کلرادو ( Colorado river) از رودخانه‌های بلند ایالات متحده آمریکا و رودخانه‌ایست که از گرند کنیون می‌گذرد.این رودخانه از دو کشور مکزیک و آمریکا و از پنج ایالت یوتا، آریزونا، نوادا، کلرادو و کالیفرنیا عبور می‌کند.در زبان بومی سرخپوستان منطقه، به این رودخانه «'Aha Kwahwat» می گویند.این رودخانه ۲۳۰۰ کیلومتر طول داشته و به خلیج کالیفرنیا میریزد.سرچشمه این رودخانه در ارتفاعات پارک ملی کوه راکی می باشد.

(  Horseshoe bend)  پیچ نعل اسبی غرب گراند کنیون

شب چله (یلدا)

شب زايش خورشيد و آغاز سال نو ميترايی

دیر زمانی است كه مردمان ایرانی و بسیاری از جوامع دیگر، در آغاز فصل زمستان مراسمی را برپا می‌دارند كه در میان اقوام گوناگون، نام‌ها و انگیزه‌های متفاوتی دارد. در ایران و سرزمین‌های هم‌فرهنگ مجاور، از شب آغاز زمستان با نام «شب چله» یا «شب یلدا» نام می‌برند كه همزمان با شب انقلاب زمستانی است. به دلیل دقت گاهشماری ایرانی و انطباق كامل آن با تقویم طبیعی، همواره و در همه سال‌ها، انقلاب زمستانی برابر با شامگاه سی‌ام آذرماه و بامداد یكم دی‌ماه است. هر چند امروزه برخی به اشتباه بر این گمانند كه مراسم شب چله برای رفع نحوست بلندترین شب سال برگزار می‌شود؛ اما می‌دانیم كه در باورهای كهن ایرانی هیچ روز و شبی، نحس و بد یوم شناخته نمی‌شده است. جشن شب چله، همچون بسیاری از آیین‌های ایرانی، ریشه در رویدادی كیهانی دارد.

خورشید در حركت سالانه خود، در آخر پاییز به پایین‌ترین نقطه افق جنوب شرقی می‌رسد كه موجب كوتاه شدن طول روز و افزایش زمان تاریكی شب می‌شود. اما از آغاز زمستان یا انقلاب زمستانی، خورشید دگرباره بسوی شمال شرقی باز می‌گردد كه نتیجه آن افزایش روشنایی روز و كاهش شب است. به عبارت دیگر، در شش‌ماهه آغاز تابستان تا آغاز زمستان، در هر شبانروز خورشید اندكی پایین‌تر از محل پیشین خود در افق طلوع می‌كند تا در نهایت در آغاز زمستان به پایین‌ترین حد جنوبی خود با فاصله 5/23 درجه از شرق یا نقطه اعتدالین برسد. از این روز به بعد، مسیر جابجایی‌های طلوع خورشید معكوس شده و مجدداً بسوی بالا و نقطه انقلاب تابستانی باز می‌‌گردد. آغاز بازگردیدن خورشید بسوی شمال‌شرقی و افزایش طول روز، در اندیشه و باورهای مردم باستان به عنوان زمان زایش یا تولد دیگرباره خورشید دانسته می‌شد و آنرا گرامی و فرخنده می‌داشتند. 

در گذشته، آیین‌هایی در این هنگام برگزار می‌شده است كه یكی از آنها جشنی شبانه و بیداری تا بامداد و تماشای طلوع خورشید تازه متولد شده، بوده است. جشنی كه از لازمه‌های آن، حضور كهنسالان و بزرگان خانواده، به نماد كهنسالی خورشید در پایان پاییز بوده است، و همچنین خوراكی‌های فراوان برای بیداری درازمدت كه همچون انار و هندوانه و سنجد، به رنگ سرخ خورشید باشند.

بسیاری از ادیان نیز به شب چله مفهومی دینی دادند. در آیین میترا (و بعدها با نام كیش مهر)، نخستین روز زمستان به نام «خوره روز» (خورشید روز)، روز تولد مهر و نخستین روز سال نو بشمار می‌آمده است و امروزه كاركرد خود را در تقویم میلادی كه ادامه گاهشماری میترایی است و حدود چهارصد سال پس از مبدأ میلادی به وجود آمده؛ ادامه می‌دهد. فرقه‌های گوناگون عیسوی، با تفاوت‌هایی، زادروز مسیح را در یكی از روزهای نزدیك به انقلاب زمستانی می‌دانند و همچنین جشن سال نو و كریسمس را همچون تقویم كهن سیستانی در همین هنگام برگزار می‌كنند. به روایت بیرونی، مبدأ سالشماری تقویم كهن سیستانی از آغاز زمستان بوده و جالب اینكه نام نخستین ماه سال آنان نیز «كریست» بوده است. منسوب داشتن میلاد به میلاد مسیح، به قرون متأخرتر باز می‌گردد و پیش از آن، آنگونه كه ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نقل كرده است، منظور از میلاد، میلاد مهر یا خورشید است. نامگذاری نخستین ماه زمستان و سال نو با نام «دی» به معنای دادار/خداوند از همان باورهای میترایی سرچشمه می‌گیرد.

نخستین روز زمستان در نزد خرمدینانی كه پیرو مزدك، قهرمان بزرگ ملی ایران بوده‌اند (كه هنوز هم حامیان سرمایه‌داری لجام گسیخته اندیشه‌های عدالت‌جویانه او را سد راه منافع طبقاتی خود می‌دانند) سخت گرامی و بزرگ دانسته می‌شد و از آن با نام «خرم روز» یاد می‌كرده و آیین‌هایی ویژه داشته‌اند. این مراسم و نیز سالشماری آغاز زمستانی هنوز در میان برخی اقوام دیده می‌شود كه نمونه آن تقویم محلی پامیر و بدخشان (در شمال افغانستان و جنوب تاجیكستان) است. همچنین در تقویم كهن ارمنیان نیز از نخستین ماه سال نو با نام «ناواسارد» یاد شده است كه با واژه اوستایی «نوسرذه» به معنای «سال نو» در پیوند است.

هر چند برگزاری مراسم شب چله و میلاد خورشید در سنت دینی زرتشتیان پذیرفته نشده است؛ اما خوشبختانه اخیراً آنان نیز می‌كوشند تا این مراسم را همچون دیگر ایرانیان برگزار كنند. البته در شبه تقویم نوظهوری كه برخی زرتشتیان از آن استفاده می‌كتتد و دارای سابقه تاریخی در ایران نیست، زمان شب چله با 24 آذرماه مصادف می‌شود كه نه با تقویم طبیعی انطباق دارد و نه با گاهشماری دقیق ایرانی و نه با گفتار ابوریحان بیرونی كه از شب چله با نام «عید نود روز» یاد می‌كند. از آنرو كه فاصله شب چله با نوروز، نود روز است.

امروزه می‌توان تولد خورشید را آنگونه كه پیشینیان ما به نظاره می‌نشسته‌اند، تماشا كرد: در دوران باستان بناهایی برای سنجش رسیدن خورشید به مواضع سالانه و استخراج تقویم ساخته می‌شده كه یكی از مهمترین آنها چارتاقی نیاسر كاشان است كه فعلاً تنها بنای سالم باقی‌مانده در این زمینه در ایران است.

 منبع : رضا مرادی غیاث آبادی

مهمترین مظهر فرهنگی جزیره ایستر، موآی ها هستند

مهمترین مظهر فرهنگی جزیره ایستر، موآی ها هستند که 288 تای آن روی سکوهای عظیمی به نام آهو، ایستاده اند. فاصله این سکوها از هم حدود یک و نیم مایل است. و یک نوار تقریبا سراسری به دور جزیره بوجود آورده. 600 موآی دیگرکه در مراحل مختلف تکامل هستند، در سرتاسر جزیره پراکنده اند. حتی در معادن و کنار جاده های قدیمی و کنار ساحل. بسته به اندازه و وزن موآی ها، تخمین زده می شود که بین 50 تا 150 نفر برای حمل آنها توسط غلطکهای چوبی و سورتمه روی آن نیاز بوده.برخی از موآی ها دارای کلاه یا تاجهای قرمز رنگی هستند که دلیل آن نامشخص است. ولی برخی از باستان شناسان می گویند که اینگونه موآی ها مفهوم آیینی خاصی داشتند و یا شاید برای یک طایفه یا خانواده بخصوصی مقدس بوده.. بر طبق آخرین تحقیقات باستان شناسانی، 887 مجسمه سنگی یکپارچه در موزه و در جزیره شناسایی شده. این مجسمه ها نیمتنه هستند و به "سرهای جزیره ایستر" مشهورند. برخی از مجسمه ها از زیر خاک بیرون آورده شده اند. زمان ساخت این مجسمه ها دقیقا معلوم نیست و بین ۱۵۰۰-۱۷۰۰ و ۱۰۰۰-۱۵۰۰ میلادی حدس زده شده. تقریبا 95% موآی ها ساخته شده از خاکستر یا سنگ آتشفشانی متراکم می باشند. تمام مجسمه های ایستاده (50 تا در کل) در زمان حاضر دوباره برپا شده اند. بزرگترین مجسمه برپا شده، "Paro" نام داردکه تقریبا 10 متر ارتفاع و 75 تن وزن دارد. یک مجسمه نیمه تمام یافت شده که در صورت اتمام 21 متر و 270 تن وزن داشت. تقریبا تمام مجسمه ها از یک سبک خاص با سرهای بزرگ و بی تناسب پیروی کرده اند.

زلزله‌هاي بزرگتر از 4 ريشتر پيش‌بيني‌ مي‌شوند

.

ايران يكي از10 كشور بلاخيز دنياست و 10 درصد از توليد ناخالص ملي كشور صرف حوادث غيرمترقبه مي‌شود. در اين ميان تلفات و خسارات ناشي از زمين‌لرزه‌هاي سال‌هاي اخير در كشور باعث شده تا مسئولان توجه ويژه‌اي به اين بخش داشته باشند. ساخت دستگاه پيش نشانگر زلزله در سازمان زمين‌شناسي و اكتشافات معدني از جمله اقداماتي است كه در راستاي كاهش اثرات اين پديده طبيعي صورت گرفته است. ستگاهي كه به گفته رييس سازمان زمين‌شناسي، باعث شده تا كارشناسان اين سازمان از زلزله‌هاي اخير پاكستان از 48 ساعت قبل، قم 24 ساعت قبل و خرم آباد از 48 ساعت قبل آگاه باشند اين دستگاه با ثبت تغييرات ميدان مغناطيسي زمين اين امكان را فراهم مي‌آورد تا متخصصان پيش از زمين لرزه از وقوع آن مطلع شوند. دكتر مرتضي طالبيان رييس گروه لرزه زمين‌ساخت سازمان زمين‌شناسي در گفتگو با همشهري در اين زمينه مي‌گويد: معمولا زمين‌لرزه ها پيش از وقوع نشانه‌هايي دارند كه به آن‌ها پيش‌نشانگر مي‌گويند

تغيير شكل پوسته زمين، تغييرات فيزيكي و شيميايي آب‌ها، تغيير مقاومت الكتريكي زمين، تغيير سرعت امواج لرزه‌اي، پيش‌لرزه، افزايش گاز رادون و آب در سنگ‌ها و حفره‌هاي زير‌زميني منطقه، وجود ابرهاي يونيزه در منطقه و رفتار غير‌عادي حيوانات از جمله پيش‌نشانگر‌هايي است كه دكتر طالبيان به آن‌ها اشاره مي‌كند. به‌گفته وي، در ميان تمام اين پيش‌نشانگرها، تغيير ميدان مغناطيسي زمين موردي است كه به تازگي توجه دانشمندان را به خود جلب كرده است و به غير از ايران تنها در كشورهاي آمريكا، آلمان، ژاپن و يونان مورد مطالعه قرار گرفته است..

مجسمه آزادی

باد 120 روزه سيستان

مطالعه ي باد 120 روزه سيستان را در اين وبلاگ توصيه مي كنم .

ادعاي طولاني‌تر بودن رودخانه آمازون

مشخصات طوفان حاره ای گونو

محل تشکيل : اقيانوس هند

نحوه تشکيل: اين طوفان حاره ای در عرضهای نزديک استوا در روی آبهای اقيانوس هند که دمای آن بيشتر از 26 درجه سلسيوس است تشکیل شد.

سرعت حرکت: بين 200-150 کيلومتر بر ساعت

مسير حرکت: اين طوفان از مبدا تشکيل به سوی غرب حرکت کرد و در حين حرکت بسوی غرب از جنوب هندوستان وارد مرحله سیکلون حاره ای گردید . از روز دوشنبه تغییر مسیر داده و با حرکت بسوی شمالغرب وارد محدوده جنوبی دریای عمان گردید. در ادامه حرکت در روز سه شنبه به آبهای ساحلی ایران و پاکستان نزدیک شد و سبب طوفانی شدن دریا ابتدا در نزدیک سواحل بندر چابهار گردید که بیشترین ارتفاع موج را در نیمه شب سه شنبه به مقدار 80/5 متر در فاصله 4 کیلومتری از بندر گاه ایجاد کرد. سپس کمی کاهش یافته و ارتفاع موج به 5/2 متر رسید و مجددا روند افزایشی یافت و مطابق آخرین گزارش (ساعت 8 صبح محلی روز چهارشنبه) ارتفاع موج 4 متر است. به نظر می رسد مسير حرکت اين طوفان به سبب کاهش بادهای 120 روزه سيستان در دو سه روز گذشته تغییر یافته است و این، عامل رخداد اين پديده غيرمعمول در منطقه می باشد.

پديده های همراه آن :

وزش باد : در آبهای دريای عمان و تنگه هرمز سرعت باد به 110 کيلومتر بر ساعت می رسد.

مواج بودن دریا: ارتفاع موج به 5/5-4 متر در دریای عمان می رسد.

وضعیت آسمان : آسمان ابری همراه با بارش شدید باران و رعدوبرق.

وضعیت کنونی : آسمان سواحل دریای عمان ابری همراه با بارش شدید باران .

میزان بارش : بیش از 10 میلیمتر.

ارتفاع موج: 4متردر 4 کیلومتری بندر چابهار

وزش باد: 10 متر بر ثانیه

و اما بعد...سيوند آبگيري شد.

معرفي يك مكان براي بازديد علمي

شور و حال خاصي در حياط مدرسه بود. همه ي بچه هاي كلاس دوم يه توشه آذوقه اي  با خود شون آورده بودند، انگار كه ميخوان به سفر قندهار برن .

خيلي خوشحال بودند كه براي يه روز هم كه شده چهار ديوار كلاس و نيمكت را نمي خوان تحمل كنند.

دانش اموزان دورم حلقه زدند كه مي خوان چه جور جايي برن ؟ سئوال پيچ شده بودم . آقا سرده ؟ آقا گرمه ؟ آقا دوره ؟ آقا نزديكه؟ گفتم بابا جون جايي كه مي ريم اسمش باغ گياه شناسي ملي ايرانه .

باغ گياهشناسي مكاني است كه در آن مجموعه اي از گياهان بومي و غير بومي در فضاي باز و در گلخانه ها كشت مي شوند و نقش مهمي  در زمينه های مختلف تحقيقاتي از جمله علوم گياهي و باغباني ، آموزش عمومي و آشنا ساختن مردم به اهميت گياهان و لزوم حفاظت از آنها بر عهده دارند. به علاوه باغ گياهشناسي به عنوان ذخيره ژنتيكي گياهان در معرض خطر انقراض مورداستفاده قرار    می گیرد. در باغهاي گياهشناسي امكانات لازم براي مطالعه و تحقيق درباره تنوع زيستي وحفاظت از آنها فراهم مي‌باشد. با بهره گيري از روش هاي مختلف علمي، امكان شناخت گونه‌هاي گياهي كشور فراهم گشته و محدوده پراكنش آنها تعيين مي‌گردد. تحقيق در زمينه روش هاي تكثير و پرورش گونه‌هاي با ارزش از نظر حفاظتي و اقتصادي از موضوعات ديگري است كه در باغهاي گياهشناسي به آن پرداخته مي شود.

عمليات اجرايي باغ گياهشناسي ملي ايران در سال 1347 با واگذاري قطعه زميني از مراتع ملي شده در اراضي چيتگر واقع در كنار اتوبان تهران-كرج آغاز گرديده و مراحل نهائي خود را طي مي كند. مساحت باغ حدود 145 هكتار مي‌باشد. ارتفاع آن از سطح دريا 1320 متر بوده و داراي آب و هواي نيمه خشك و ميزان بارندگي متوسط ساليانه حدود 240 ميليمتر است. حداكثر دماي  هوا در ماههاي تير و مرداد به 43-42 درجه سانتيگراد و حداقل دماي هوا در زمستان به پائين تر از 10- درجه سانتيگراد  مي رسد.

بازديد از اين مكان زيبا را به تمام دانشجويان ، دبيران وساير علاقه مندان محيط زيست وجغرافيا توصيه مي شود . براي كسب اطلاع بيشتر به اين سايت مراجعه كنيد.

اين جلسه ي كلاس جغرافيا در حوض سلطان برگزار مي شود!